Wat is er leuker dan onverwacht een reisje te plannen en dan nog met iemand die je eigenlijk nog niet zo goed kent en dat 2 ladies uiteindelijk 4 ladies worden, allen belgisch, maar met een leven in Brazil. Het zou zonde zijn geweest dit voorbij te laten gaan, want dat kan ik je nu wel vertellen.
De Amazone heeft een indruk gelaten 
We zitten in de winter en dat is regenseizoen, hier in Bahia laat de regen nog steeds op zich wachten, maar in Manaus stond het waterpeil al 6 meter hoger dan in het zomerseizoen. Dit pijl kan oplopen tot 10 meter verschil, maar nu al stond de rivier ver buiten zijn oevers maarja daar zijn ze op voorzien, of toch niet? Sommige huizen stonden onder water, maar de mensen zijn dat blijkbaar gewoon en verhuizen dan naar een etage hoger, nog beter zijn de drijvende huizen natuurlijk.
Onze aankomst in Manaus was nogal regenachtig dus de beste optie is dan musea bezoeken. De opera is een belangrijke trekpleister in Manaus en de haven waar het een af en aanvaren is met mensen en goederen. De haven is dan ook het transportpunt omdat quasi alles per boot vervoerd wordt, wegen zijn er praktisch niet.
-
-
operagebouw Manaus
-
-
-
-
-
waterpeil met nog 2 maanden regenseizoen te gaan!!
-
-
-
-
Onze trip hadden we op voorhand vastgelegd, dat leek ons het handigste en daar hadden we dan achteraf ook geen spijt van, alles was tot in de puntjes georganiseerd en dat bespaarde ons ter plekke een hoop tijd!
Na wat gegooglen en opzoeken van vrienden hun ervaringen zijn we terecht gekomen bij Antonio: www.antonio-jungletours.com een aanrader!!
De eerste uitstap op het programma was de encontro das Aguas. Een echte toeristische uitstap, maar de moeite waard. Encontros das Aguas betekent ontmoeting van de wateren en hier gaat het over de samenvloeiing van de Rio Negro en de Amazone. Beide rivieren hebben een verschillende temperatuur en een verschillende snelheid waardoor deze naast elkaar stromen zonder te mengen tot over een afstand van 6km en dat geeft een koffie met melk effect. De natuur heeft toch prachtige fenomenen, vind je niet?
-
-
-
het koffie met melk effect
-
-
-
een grijze dolfijn
Op deze uitstap werden we ook nog getrakteerd op een riviertochtje met kleinere motorbootjes tussen waterlelies de Victoria Amazonica. Het blad van zo’n lelie gaat tot 1 à 2 meter doorsnee. De bloem bloeit maar 2 dagen en zijn prachtig om zien, het blad heeft onderaan venige stekels om zich te wapenen tegen indringers weerom een stukje prachtige natuur
Tijdens dit ritje voelde ik me effe in een pretpark waar je met boomstammen een jungletochtje kan doen (heb zelfs nog een foto van vroeger ergens) en had zin om bij aankomst nog eens aan te schuiven voor nog een ritje haha
De echte jungletrip was voor de dag daarop, al vroeg werden we opgehaald voor een bustocht van 3u en een boottochtje van 1 uur tot onze lodge midden in de natuur. We logeerden in een basic lodge, maar ik kan je garanderen, meer heb je niet nodig. Zelfs geen internet, geen telefoonbereik, maar zoveel meer om van te genieten.
Onze gids Cristovão liet ons mooie en bijzondere plekjes zien, leerde ons piranha vissen, maar bij deze staat het vast, vissen is niks voor mij en heb trouwens ook niks gevangen. Ik zou toch ook niet mijn vingers tussen die tanden van die pirnahas willen steken, vlijmscherp. De andere hadden meer geluk dus ons avondeten was al gegarandeerd en lekker dat ze waren!!
Onze eerste avond kregen we ook een zonsondergang die zo prachtig was dat foto’s niet eens kunnen weergeven wat we gezien hebben. Dat moest uiteraard gevierd worden met caipirinha
De volgende dag stond er ‘s morgens een boottochtje op het programma met een prachtige zonsopgang en daarna een hike van 3u, buiten de gigant tarantula was vooral het redden van een klein aapje de belevenis van de tocht. Het arme diertje was zo zwak dat het makkelijk te pakken was en dus weinig overlevingskans zou hebben als we het aapje zouden laten zitten. We hebben het dan maar meegenomen naar de lodge, eten en drinken gegeven en een plaatsje om te slapen en afwachten hoe het verder zal herstellen.
Na een paar uurtjes rust begonnen we aan onze tocht met overnachting in de jungle!! Kookpot niet vergeten, hangmatten en veel repelente (muggenmelk) en last but not least een fles cachaça!! Oja nog vergeten te vertellen dat op de vorige wandeling mijn schoenzool begon te lossen, wreed lastig als je geen reserve hebt voorzien, maar onze gids wist de perfecte natuurlijke oplossing, boomschors dat in een wip is omgetoverd tot touw, hoera voor de jungle en onze gids
Aangekomen, na een sprintwandeling van 2u, op onze overnachtingsplaats ging de gids en zijn helper aan de slag onze slaapplaats te overdekken met een groot zeil, een beetje beschutting tegen de regen was meer dan welkom hoewel wij heel veel chance gehad hebben met het weer maarja het noemt niet voor niets tropisch regenwoud. De mannen zorgden voor ons eten en wij voor den aperitief, aja we hadden niet voor niets de fles cachaça meegezeuld en dat de caipirinha’s smaakte moet ik niet meer vertellen hé Eten deden we uit een blad met ter plaatse gemaakte lepels van hout, die gidsen weet ook overal een oplossing voor.
Een nachtje in de hangmat is wennen, maar wel leuk (behalve de muggen dan, daar geraak ik maar niet aan gewend, ook niet na meer dan 2 jaar) en bij het eerste ochtendgloren ben je wakker en is het genieten van de regenwoud geluiden. Tijdens de ochtendwandeling liet onze gids ons weer mooie dingen zien en maakte hij zelf Sara queen of the jungle 
Heel veel wildlife hebben we niet gespot omdat deze tijd van het jaar het water zo hoog staat, was de verklaring en het blijft natuurlijk ook een toevalstreffer, maar niet te min waren het telkens super ervaringen zo vrij in de jungle te wandelen (met gids anders was ik allang verloren gelopen, vrees ik
-
-
klaar om te vertrekken!
-
-
gepakt en gezakt de jungle in :-)
-
-
comfi zo’n hangmat
-
-
weg van alle drukte
-
-
maar caipirinha mocht niet ontbreken!!
-
-
na enkele werden we helemaal vrolijk :-)
-
-
terwijl de gidsen ons lepels maakten
-
-
lekker eten klaarmaakten
-
-
mijn schoen repareerden
-
-
-
-
-
-
eten uit een blad kan best smakelijk zijn
Tijdens een kanotochtje kwamen we weer een dier in nood tegen, deze keer een jonge vogel die moeite had op te vliegen en telkens in het water belandde, dus redding 2 van de week. Enkele uren nadat het beestje was opgedroogd en op krachten gekomen, koos het algauw terug voor de vrijheid. En het aapje vraag je je mischien nu af, welja dat doet het goed, het kleine beestje lijkt al meer op krachten te komen, maar het is nog afwachten, de gids denkt aan malaria wat blijkbaar ook veel voorkomt onder deze dieren.
De gids maakte nog enkele kadootjes voor ons oa een stok om de limoenen te pletten voor de caipirinha, oeps zou het opvallen dat we dat wel heel graag lusten haha. Deze heeft hij gemaakt van pau-brasil de boomsoort waar het land zijn naam aan te danken heeft trouwens.
Op een meertje dichtbij de lodge zijn we de roze dolfijn gaan spotten en we hadden chance, er zwommen er enkele heel rustig rond, volgens de gids zitten er vantijd grote groepen, maar wij waren met deze tiental al heel content.
De laaste dag zijn we per kano een familie gaan bezoeken die maniok kweken en verwerken. Zij leven van deze bedrijvigheid, zeg maar overleven want we stonden toch echt versteld hoe zulke families moeten overleven in de tropische regenwouden. Deze tijd van het jaar kunnen zij per kano aan hun plantage komen terwijl in het droogseizoen dit te voet moet worden afgelegd en ik kan je nu wel verzekeren dat is een eind, de oogst gebonden op je rug of hoofd te voet door het woud. De familie daarentegen vond het leuk ons te ontvangen en een stukje van hun leven te delen, maar wij kunnen ons niet voorstellen wat het is om met 12 leden van het gezin (grootouders, ouders, kinderen,..) samen te leven in 1 kamertje op het water.
Het afscheid van deze familie was ook het afscheid van onze gids Cristovão, van de lodge en het wondermooie regenwoud want onze 5daagse zat erop. Een beetje mijmerend over de afgelopen dagen kregen we nog een ferme afscheidsregenbui, maarja alles heeft zijn charme natuurlijk.
regenbuitje?
Het was even wennen om terug in een drukke stad aan te komen na enkele dagen pure natuur, maar alles went even snel weer terug en voila hier zitten we weeral leesvoer te schrijven, maar geloof me in het echt is het nog veel indrukwekkender
wild orchid
